Nederlandse Bijbelvertalingen
De oorspronkelijke manuscripten van de bijbelboeken zijn geschreven in het Aramees, Hebreeuws en in het Grieks. Daar velen van ons die talen niet machtig zijn, zijn er Nederlandse vertalingen tot stand gebracht. Bijbelvertalingen die heel dicht de oorspronkelijke tekst benaderen zijn vaak niet goed leesbaar in het Nederlands. Een voorbeeld hiervan is o.a. de oude Statenvertaling. Aangezien het Nederlands geen "dode" taal is en in de loop der jaren bepaalde woorden soms een andere betekenis krijgen, zullen bijbelvertalingen bij tijd en wijle moeten worden "herzien" zonder afbreuk te doen aan het oorspronkelijke. Een aantal Nederlandse vertalingen kun je raadplegen via de groene knoppen. In deze bijbelstudies geven we de voorkeur aan de HSV, de Herziene Statenvertaling. Er wordt steeds vastgehouden aan Openbaring 22: 18 en 19.
De bijbel bestaat uit een 66 tal afzonderlijke boeken waarvan de inhoud bij elkaar hoort, dat noemen we de "canon". Met de bijbel is ook iets heel bijzonders aan de hand. Meer hierover vindt je in de uitleg van Maarten Ezinga in "De bijbel is Uniek", deze registratie is opgenomen in Eindhoven in 1986.
Er zijn ook gemakkelijk leesbare Nederlandse bijbelversies gemaakt, zoals bijvoorbeeld "Het Boek". Dit zijn echter geen zuivere vertalingen maar meer een interpretatie van de bijbelteksten. Je kunt deze gerust gebruiken naast
een betrouwbare bijbelvertaling bij onduidelijkheden over bepaalde teksten. De "Basis Bijbel" is gebaseerd op de HSV
in gemakkelijk leesbare taal. In de Rooms Katholieke Canisius vertaling uit 1939 zijn ook de "apocriefe" boeken opgenomen. De betrouwbaarheid daarvan staat ter discussie.